Zo dat is lang geleden dat er hier wat geschreven is. Er is ondertussen wel een heleboel gebeurd. Ivar heeft een dekking gedaan bij kennel van het Marinushof en Tafaya is zwanger. Vanaf 14 juli mogen de pups geboren worden. Heel spannend dus en een leuk vooruitzicht op weer een keer puppy's knuffelen!!!! Verder zijn wij weer begonnen aan een cursus waterwerk samen met vriend Stuiter en Ivars zusje Bieke. Tevens doet er een halfbroer van Bieke en Ivar mee, Willem. We zijn ook weer wezen logeren bij onze vrienden Stuiter en Djabie en onze vriendin Eska, want de baasjes moesten weer eens zo nodig mee met de roparun. Ze zeggen dat het voor een goed doel is, dus dan zal het wel oke zijn. Het was iedergeval weer beregezellig. In de week erna zijn we mee gaan doen met walk of the dogs Uden. Een avondvierdaagse voor baasjes met honden en ook dat is voor het goede doel. Goed bezig dus die baasjes van ons :-).
Nou dat was weer een laatste update
woensdag 25 juni 2014
woensdag 15 januari 2014
Ivar heeft een date
Fokplannen bij kennel van het Marinushof en Ivar gaat daar deel van uitmaken.
We gaan heel hard duimen dat de dekking slaagt en er mooie puppies gaan komen!
We gaan heel hard duimen dat de dekking slaagt en er mooie puppies gaan komen!
vrijdag 27 december 2013
Dag lieve Solo
Afgelopen nacht is ons vriendje Solo ingeslapen.
Afgelopen zaterdag waren we gaan lopen met Chantal, Stuiter en Eska in Apeldoorn. Toen we terugkwamen viel het mij op dat Solo niet om eten kwam vragen en geloof mij, als er 1 vreetzak was dan was dat Solo wel. Het liefst vroeg die de hele dag om eten. Zondagavond zat hij bij Remy op schoot en die vond hem zo schokken. Ik nog gevoeld en het ging schokkend met de ademhaling. Maandagmorgen de DA gebeld en daar konden we 's middags terecht met hem. Die vond hem ook wel erg benauwd, dus ze wilden dat er foto's gemaakt werden op de hoofdlocatie. Dat is gebeurd en Solo is daar de couveuse ingegaan met zuurstof. Er bleek 150cc vocht achter zijn longen te zitten. Dit is weggezogen en opgestuurd voor onderzoek. De vraag was waar dat vocht vandaan kwam, dus later op de avond nog een echo om te kijken of het van zijn hart kwam. Dit bleek niet zo te zijn. Solo is toen een nachtje gebleven om nog wat zuurstof te krijgen. De volgende ochtend werden we gebeld dat Solo stukken beter was. Hij was niet meer benauwd en had goed gegeten. Om half 3 zijn we hem weer op gaan halen. Hij kreeg AB mee voor het geval het vocht toch door een ontsteking kwam.
Maar.......Solo was Solo niet meer. Liep een beetje door het huis, sliep veel en leek niet in zijn hum te zijn. Eten wilde hij ook nog steeds nauwelijks. 1e kerstdag leek hij weer wat in te trekken, maar minimaal. Je gaat jezelf ook afvragen of je er niet teveel op let en dingen ziet die er niet zijn. Gisteren 2e kerstdag zag je duidelijk wat meer intrekkingen en ik had al een idee dat het toch de verkeerde kant op ging. Ik had niet het idee dat de AB maar iets deed en daarnaast was het een crime om die te geven. Hij was nog niet echt benauwd, maar moest wel harder werken met de ademhaling. Uiteindelijk besloten om toch naar ouders te gaan. Toen we daar vandaan thuis kwamen was Solo duidelijk weer aan het schokken en intrekken. We hadden dus al besloten dat we vandaag weer naar de DA zouden gaan. We hadden het rondje met de honden gedaan en wilden gaan slapen. Solo wilde wel de trap op, maar leek de puf er niet voor te hebben. Ik heb hem toen naar boven gedragen en op bed gezet. Toen we er zelf inlagen kwam Solo even op mij en daarna op Remy staan. Een klagelijk miauwtje slakend. Toen bleek hij wel heel erg benauwd te zijn. Hij zat naar lucht te happen. We hebben toen de DA gebeld en hebben Solo opgepakt en zijn erheen gereden. De dienstdoende DA was dezelfde die hem maandag ook gezien had en zij schrok ook echt van hem. Hij was zo vreselijk benauwd geworden. We hebben toen besloten hem verder niet meer te laten lijden en hem te laten gaan. Om iets voor kwart voor 1 vanacht is hij ingeslapen.
We hebben hem weer mee naar huis genomen om Fedor Ivar en Gyzzmo afscheid te laten nemen. Erg emotioneel!! Gyzzmo dook gelijk een kast in en is daar de hele nacht niet meer uitgekomen. Ivar probeerde hem wakker te maken en stond dan hevig te kwispelen om ons vervolgens aan te kijken met een blik van "hij wordt niet wakker". En Fedor, die is gaan kijken, heeft toen een hele tijd bij mij gezeten af en toe naar het mandje kijkend. Uiteindelijk is ie er heen gelopen, even met zijn neus tegen Solo aan lopen duwen. Toen ik ernaast ging zitten legde hij heel voorzichtig zijn poot op Solo om er vervolgens naast te gaan liggen. Hij heeft bijna een half uur naast Solo gezeten en gelegen, is toen opgestaan en is niet meer gaan kijken.
Solo wordt vanavond begraven!
Lieve Solo
15 jaar geleden kwam je in mij leven als kitten van 10 weken oud
je wilde gelijk al dikke vriendjes worden met Gyzzmo
Die was daar niet zo van gediend in het begin, maar na een week mocht je samen met haar in het mandje.
Vanaf dat moment waren jullie onafscheidelijk.
Jullie lagen tegen elkaar aan op bed, op de bank en de mand
Dit duurde tot je 9e, toen werd je ziek.
Je bleek suikerziekte te hebben en onze toenmalige da heeft ons je een paar weken lang veel te veel insuline laten geven.
Je hebt weken in een hypo gezeten, maar je overleefde het en had gelijk geen insuline meer nodig.
Een half jaar later kreeg je weer hele hoge bloedsuikers en de insuline wilde maar niet aanslaan
We zijn toen een andere insuline gaan proberen (wat niet iedere DA wil)
Met behulp van het suikerkattenforum kwam je er weer zo goed bovenop dat je wederom zonder insuline kon.
Dit was de afgelopen jaren steeds zo. Dan had je weer insuline nodig, dan weer niet, maar je bleef altijd onze lieve knuffelkat. Elke avond zat je op schoot of bij ons, iedere nacht sliep je op bed.
Je werd ouder en de laatste anderhalf jaar heb je geen insuline meer nodig gehad.
Wel maakte je overal een steeds grotere pestbende van, je was niet meer zo heel netjes op jezelf en op je bak.
Afgelopen week werd je plots heel erg ziek. Wat je had weten we nu niet, maar wel dat het zo niet meer ging, je had het zo benauwd.
We hebben je moeten laten gaan.
Ik mis je vreselijk. Geen kat die spinnend naast me staat als ik achter de laptop zit, geen kat die loopt te zeuren om eten als ik in de keuken sta. Geen gespin op mijn schoot als ik op de bank zit. Ik mis je bekkie met die dracula tandjes. Ik weet dat we er goed aan hebben gedaan, maar god wat is dit moeilijk. Voornu vooral heel veel tranen. Straks hopelijk heel veel mooie herinneringen aan een geweldige kat, die ondanks zijn suikerziekte altijd onze kroelkat bleef!
Het ga je goed, je hebt nu rust!
http://youtu.be/wa_nJoCMyeo
Afgelopen zaterdag waren we gaan lopen met Chantal, Stuiter en Eska in Apeldoorn. Toen we terugkwamen viel het mij op dat Solo niet om eten kwam vragen en geloof mij, als er 1 vreetzak was dan was dat Solo wel. Het liefst vroeg die de hele dag om eten. Zondagavond zat hij bij Remy op schoot en die vond hem zo schokken. Ik nog gevoeld en het ging schokkend met de ademhaling. Maandagmorgen de DA gebeld en daar konden we 's middags terecht met hem. Die vond hem ook wel erg benauwd, dus ze wilden dat er foto's gemaakt werden op de hoofdlocatie. Dat is gebeurd en Solo is daar de couveuse ingegaan met zuurstof. Er bleek 150cc vocht achter zijn longen te zitten. Dit is weggezogen en opgestuurd voor onderzoek. De vraag was waar dat vocht vandaan kwam, dus later op de avond nog een echo om te kijken of het van zijn hart kwam. Dit bleek niet zo te zijn. Solo is toen een nachtje gebleven om nog wat zuurstof te krijgen. De volgende ochtend werden we gebeld dat Solo stukken beter was. Hij was niet meer benauwd en had goed gegeten. Om half 3 zijn we hem weer op gaan halen. Hij kreeg AB mee voor het geval het vocht toch door een ontsteking kwam.
Maar.......Solo was Solo niet meer. Liep een beetje door het huis, sliep veel en leek niet in zijn hum te zijn. Eten wilde hij ook nog steeds nauwelijks. 1e kerstdag leek hij weer wat in te trekken, maar minimaal. Je gaat jezelf ook afvragen of je er niet teveel op let en dingen ziet die er niet zijn. Gisteren 2e kerstdag zag je duidelijk wat meer intrekkingen en ik had al een idee dat het toch de verkeerde kant op ging. Ik had niet het idee dat de AB maar iets deed en daarnaast was het een crime om die te geven. Hij was nog niet echt benauwd, maar moest wel harder werken met de ademhaling. Uiteindelijk besloten om toch naar ouders te gaan. Toen we daar vandaan thuis kwamen was Solo duidelijk weer aan het schokken en intrekken. We hadden dus al besloten dat we vandaag weer naar de DA zouden gaan. We hadden het rondje met de honden gedaan en wilden gaan slapen. Solo wilde wel de trap op, maar leek de puf er niet voor te hebben. Ik heb hem toen naar boven gedragen en op bed gezet. Toen we er zelf inlagen kwam Solo even op mij en daarna op Remy staan. Een klagelijk miauwtje slakend. Toen bleek hij wel heel erg benauwd te zijn. Hij zat naar lucht te happen. We hebben toen de DA gebeld en hebben Solo opgepakt en zijn erheen gereden. De dienstdoende DA was dezelfde die hem maandag ook gezien had en zij schrok ook echt van hem. Hij was zo vreselijk benauwd geworden. We hebben toen besloten hem verder niet meer te laten lijden en hem te laten gaan. Om iets voor kwart voor 1 vanacht is hij ingeslapen.
We hebben hem weer mee naar huis genomen om Fedor Ivar en Gyzzmo afscheid te laten nemen. Erg emotioneel!! Gyzzmo dook gelijk een kast in en is daar de hele nacht niet meer uitgekomen. Ivar probeerde hem wakker te maken en stond dan hevig te kwispelen om ons vervolgens aan te kijken met een blik van "hij wordt niet wakker". En Fedor, die is gaan kijken, heeft toen een hele tijd bij mij gezeten af en toe naar het mandje kijkend. Uiteindelijk is ie er heen gelopen, even met zijn neus tegen Solo aan lopen duwen. Toen ik ernaast ging zitten legde hij heel voorzichtig zijn poot op Solo om er vervolgens naast te gaan liggen. Hij heeft bijna een half uur naast Solo gezeten en gelegen, is toen opgestaan en is niet meer gaan kijken.
Solo wordt vanavond begraven!
Lieve Solo
15 jaar geleden kwam je in mij leven als kitten van 10 weken oud
je wilde gelijk al dikke vriendjes worden met Gyzzmo
Die was daar niet zo van gediend in het begin, maar na een week mocht je samen met haar in het mandje.
Vanaf dat moment waren jullie onafscheidelijk.
Jullie lagen tegen elkaar aan op bed, op de bank en de mand
Dit duurde tot je 9e, toen werd je ziek.
Je bleek suikerziekte te hebben en onze toenmalige da heeft ons je een paar weken lang veel te veel insuline laten geven.
Je hebt weken in een hypo gezeten, maar je overleefde het en had gelijk geen insuline meer nodig.
Een half jaar later kreeg je weer hele hoge bloedsuikers en de insuline wilde maar niet aanslaan
We zijn toen een andere insuline gaan proberen (wat niet iedere DA wil)
Met behulp van het suikerkattenforum kwam je er weer zo goed bovenop dat je wederom zonder insuline kon.
Dit was de afgelopen jaren steeds zo. Dan had je weer insuline nodig, dan weer niet, maar je bleef altijd onze lieve knuffelkat. Elke avond zat je op schoot of bij ons, iedere nacht sliep je op bed.
Je werd ouder en de laatste anderhalf jaar heb je geen insuline meer nodig gehad.
Wel maakte je overal een steeds grotere pestbende van, je was niet meer zo heel netjes op jezelf en op je bak.
Afgelopen week werd je plots heel erg ziek. Wat je had weten we nu niet, maar wel dat het zo niet meer ging, je had het zo benauwd.
We hebben je moeten laten gaan.
Ik mis je vreselijk. Geen kat die spinnend naast me staat als ik achter de laptop zit, geen kat die loopt te zeuren om eten als ik in de keuken sta. Geen gespin op mijn schoot als ik op de bank zit. Ik mis je bekkie met die dracula tandjes. Ik weet dat we er goed aan hebben gedaan, maar god wat is dit moeilijk. Voornu vooral heel veel tranen. Straks hopelijk heel veel mooie herinneringen aan een geweldige kat, die ondanks zijn suikerziekte altijd onze kroelkat bleef!
Het ga je goed, je hebt nu rust!
http://youtu.be/wa_nJoCMyeo
woensdag 18 september 2013
Onverwacht!
Gistermiddag is geheel onverwachts Fedor´s moeder en Ivars oma ingeslapen. Bieke the Gardian Angel. Zondag stuiterde ze nog lekker rond, ´s avonds had ze wat vocht in haar schouder en op haar borst. Ze dachten nog dat het door het stuiteren kwam, maar maandag bleek het erger te zijn geworden. Plaspillen waren voor geschreven, maar deden niets. Gister ging het helemaal niet goed meer en heeft haar baasje Chantal besloten dat dit geen doen meer was.
Er waren nog zoveel plannen voor uitjes. Volgende week zouden we met z´n alleen naar Leonberg gaan voor een paar dagen. Lekker kamperen en deelnemen aan de duitse clubmatch. Nu is er ineens 1 knuffelbeer minder bij. We gaan haar kroeltjes missen, de pootjes die ze gaf als ze naar haar zin niet genoeg aandacht kreeg, de kusjes die ze kon geven als ze hier kwamen logeren of tijdens 1 van onze vele wandelingen.
Veel te snel! Rust zacht lieve Bieke, we gaan je vreselijk missen
Er waren nog zoveel plannen voor uitjes. Volgende week zouden we met z´n alleen naar Leonberg gaan voor een paar dagen. Lekker kamperen en deelnemen aan de duitse clubmatch. Nu is er ineens 1 knuffelbeer minder bij. We gaan haar kroeltjes missen, de pootjes die ze gaf als ze naar haar zin niet genoeg aandacht kreeg, de kusjes die ze kon geven als ze hier kwamen logeren of tijdens 1 van onze vele wandelingen.
Veel te snel! Rust zacht lieve Bieke, we gaan je vreselijk missen
maandag 4 februari 2013
Sneeuw en Speuren
Zo het is weer ruim een maand geleden dat we hier zijn geweest. Gaat de tijd toch hard, maarja we doen ook zoveel leuke dingen als de baasjes niet werken. Daarnaast is er in de afgelopen maand sneeuw gevallen en dat bleef nog 2 weken liggen ook. 1 groot feest dus voor mij enFedor. Heerlijk!!!!! Baasjes zijn toen met ons nog naar het Mastbos en Hoge Vuursche geweest en dat was zo heerlijk ravotten in de bossen in de sneeuw. Helaas is alle sneeuw weer weg en hopen we dat er nog wat komt. Tot die tijd is het wegzwijmelen bij de foto's met een grote hondengrijns.
https://plus.google.com/photos/100403296761283393492/albums/5841128416245583457?authkey=CLbAitul2LufkwE

https://plus.google.com/photos/100403296761283393492/albums/5841128416245583457?authkey=CLbAitul2LufkwE
Verder gingen onze baasjes 2 weken geleden ineens zonder ons weg op zondagmorgen. Normaal gaan we of met z'n vieren weg of met 1 van de baasjes, maar nu dus niet. Ze bleven best lang weg, terwijl het buiten steeds harder ging sneeuwen. Komen ze terug met een map, 2 rare dingen die daaraan bungelden en vertelden ons dat we gingen speuren. Nou gister was het zover!
We gingen al om kwart over 9 in de auto. Na bijna anderhalf uur rijden kwamen we waar we moesten zijn. Eerst effe snel een plasje want we hadden allebei hoge nood. We moesten even wachten tot mijn vader en Fedors grote vriend Dalton kwam, maar dat was al snel. Toen op het bos in. Na een stukje gelopen te hebben kwamen we in het "basiskamp". Daar zaten nog veel meer honden (vooral Leonbergers), dus dat zag er al gezellig uit. We moesten natuurlijk eigenlijk iedereen begroeten, maar dat vonden onze baasjes niet oke.
Nadat we geïnstalleerd waren op ons plekje (Fedor en ik moesten onze boom delen en Dalton kreeg zijn eigen boom), moesten onze baasjes naar voren komen om het een en ander uitgelegd te krijgen en ze moesten een geel hesje aan. Vallen ze blijkbaar beter op in het bos :-).
Daarna was het zover. Ik ging met het vrouwtje trainen en fedor met het baasje. Vrouwtje en ik begonnen met speuren. We zaten in een groepje van vier en er mochten 2 honden tegelijk mee. Ik zat daar niet bij en moest dus bij de plaats blijven. Vrouwtje legde mij aan de lange lijn en liep gewoon weg. Fedor was er ook niet want die moest apporteren met het baasje en papa was met Chantal mee naar vlakterevieren. Ik heb natuurlijk wel ff laten horen dat ik het er niet mee eens was, vrouwtje trok zich er alleen niets van aan. Na een kwartier zo te hebben gezeten (papa was ondertussen al wel terug, dus ik was niet helemaal alleen meer) mocht ik mee met het vrouwtje. Ik kreeg een raar tuig om en vrouwtje ging heel raar schuifelen naar voren en legde daar toen wat neer. Nadat ze net zo raar teruggeschuifeld was (ik bedoel normaal loopt ze toch ook gewoon), moest ik naast haar gaan zitten en toen zei ze Ivar speur en wees naar de grond. Ik mijn neus over de grond en naar voren lopen, maar ik wist allang waar ze het neergelegd had. Maar net gedaan of ik deed wat ze wilde. Aangekkomen bij het voorwerp ging vrouwtje helemaal uit haar dak, dus ik mee feesten, maar ik moest nog wel af. Ik heb net al aan een boom gezeten en nu moest ik ook nog gaan liggen. Raar hoor. Dat duurde dus ook ff. Daarna gingen we weer terug en was het tijd om de groepen te wisselen. Ik en het vrouwtje gingen vlakterevieren, Fedor speuren en papa apporteren. Maar eerst werd ik weer aan die boom gelegd. Vrouwtje snapte volgens mij niet dat ik veel liever meeging. Uiteindelijk mocht ik als derde. De bedoeling was dat het vrouwtje op een mat ging liggen met mijn speeltje en dat ik dan naar haar toe moest rennen. Geen probleem natuurlijk, hoewel ik wel ff getwijfeld heb of ik niet naar het baasje en Fedor zou gaan. Toch maar besloten gezellig bij het vrouwtje te blijven, dus daar ben ik maar in volle vaart op af gerend. Helemaal geweldig dus. Daarna gaf ze mijn speeltje aan een man en die ging op die mat liggen. Zegt het vrouwtje Ivar vooruit. Geen probleem natuurlijk......voor 2 stappen.......! Ik moest toch echt wel ff denken of ik wel naar die man toewilde. Ik ben wat dat betreft net mijn vader. Toch maar gedaan natuurlijk, maar snel het speeltje gepakt en weer naar het vrouwtje, maar die was helemaal blij.
Daarna was het pauze. Baasjes gingen aan de koffie en wij kregen de tijd om ff te ravotten. Vrouwtje ging bij mijn papa kroelen, dus ik ging bij Chantal (baasje van mijn papa) kroelen. daar was papa het niet mee eens en gooide zo zijn baasje omver en ging haar besppringen. Daar wilden Fedor en ik wel ff bij helpen, dus ook wij hebben Chantal besprongen. Papa was blij met onze hulp.

Nadat de baasjes koffie hadden gedronken en wat hadden gegeten was het laatste onderdeel aan de beurt. Ik moest nu gaan apporteren en sorteren. We begonnen met een heel leuk deel. Wennen aan de clicker werd dat genoemd. Nou dat mag van mij de hele dag door, want steeds als ik een klik hoorde (en die kwam vaak) kreeg ik een snoepje in mijn bek geduwd. Feest dus. Daarna moest ik met mijn neus tegen een stokje duwen en als ik de klik hoorde had ik het goed gedaan en kreeg ik dus een snoepje. Vervolgens werd mijn speeltje weggegooid en moest ik dat gaan halen. Erachter aan ging ik wel, maar terugbrengen is dan toch weer een ander verhaal. Ik wilde hem veel liever aan fedor laten zien en ik kon Fedor ook zien tussen de bomen door, dus wilde daarheen. Dat mocht niet, dus uiteindelijk heb ik hem maar naar het vrouwtje gebracht, om haar een beetje blij te maken. Daarna moest ik een bringsel in mijn bek houden. Als ik hem zelf aanpakte en vasthield hoorde ik weer die klik en dan kwam het snoepje, alleen het bringsel vond ik dan wel weer leuker dan een snoepje, dus ik wilde hem niet meer afstaan.
Over 2 weken mogen we weer. Ben benieuwd of ze Fedor en mij dan weer uit elkaar halen, want dat vond ik dus ECHT NIET LEUK!!!!! Ik wil alles samen met Fedor doen en dat mocht nu niet. Vrouwtje heeft vandaag dus ook spierpijn door mijn getrek :-). Hopelijk heeft dat effect voor over 2 weken!!
dinsdag 1 januari 2013
Weer een nieuw jaar!!
Zo daar zijn we weer eens. Laat ik het nieuwe jaar goed beginnen met hier eens weer wat neer te zetten.
De laatste maand van 2012 hebben we ook weer gehad. Een leuk jaar voor ons Leo's moet ik wel zeggen. Veel gewandeld met andere Leo's, naar de dierentuin geweest, een super gave vakantie in de bergen gehad met veel zwemmogelijkheden en natuurlijk alle andere wandelingen die Ivar en ik samen met de baasjes hebben gemaakt. Tijdens al deze leuke dingen zijn er weer een hoop foto's gemaakt, maar ik ga me beperken tot de wandeling met het F-nest en co en de wandeling in de eerste sneeuw van dit jaar.
Als eerste de Gardian Angel wandeling (oftewel F-nest en co)
http://youtu.be/dd6-a5Kalx8
Dit was echt een super wandeling met 15 Leonbergers op de Loonse en Drunnense duinen. Wat een feest was dat.
Vervolgens dan de eerste sneeuw
http://youtu.be/B6OsgKcejdw
Dit was de eerste sneeuw die deze winter is gevallen. We hebben toen heerlijk een dag op de Ginkelse heide doorgebracht. 1 groot feest en voor Ivar de eerste keer dat hij in heerlijke hoge krakende sneeuw heeft gelopen. Dat er nog maar heel veel mag vallen de komende 2 maanden.
Baasjes hadden mij afgelopen maand druppels gegeven die mij wat rustiger moesten maken met het vuurwerk wat in december steeds vaker hoorbaar is. Vorig jaar was het 1 groot drama met mij en dat wilden de baasjes dit jaar proberen te voorkomen. Tevens hadden ze met de dierenarts afgesproken dat we de 29e zouden beginnen met tabletjes. Eerst 2x dgs en de laatste dag van het jaar 4x dgs. Nou december zijn we vrij goed doorgekomen al zeg ik het zelf. Tot de kerst had ik buiten nergens last van. Vanaf de 29e ben ik aan de pillen gegaan. Man wat wordt je daar waus van. Ik zag de eerste paar uur na inname de wereld toch wel door een andere bril hoor. Ik vond andere honden ineens niet meer zo lief, vond klotsend water of plastic tasjes heel erg boeiend en absoluut een inspectie waard en ik kreeg er HONGER van!! Ik heb echt mijn best gedaan om alles te jatten (heb zelfs geprobeerd om op het aanrecht te klimmen), maar ik kreeg steeds weer op mijn kop van de baasjes. Echt alles rook zo lekker. Verder hebben de baasjes Ivar en mij vanaf de 30e bij elk rondje even meegenomen in de auto naar een stukje niemandsland op 2 min rijden van ons huis. Daar durfde ik tenminste te plassen en te poepen, want ja zeg nou zelf dat moet je toch ook bijhouden. Nou gister ben ik ook best aardig doorgekomen. Baasjes vonden mij erg onrustig tussen ong 20 en 23 uur. Ik liep rond, hijgend en piepend. Ik was al met de baas naar buiten geweest aan het begin van mijn onrust, maar dat bracht geen verbetering. Om 23 uur kreeg ik de laatste dosis en die sloeg in als een bom. Mijn poten deden een beetje vreemd en mijn hoofd was een beetje raar. Om 24 uur heeft het vrouwtje ons een gevulde Kong gegeven en daar ben ik heerlijk rustig op gaan liggen sabbelen en kauwen, terwijl de baasjes vuurwerk keken uit het raam van de andere kamer (ik ben op een gegeven moment ook heel even een klein blikje gaan werpen en het was wel mooi, alleen zo jammer van die herrie erbij).
En Ivar........Ivar heeft nergens last van. Die vind het allemaal prima de uitslover!!
De laatste maand van 2012 hebben we ook weer gehad. Een leuk jaar voor ons Leo's moet ik wel zeggen. Veel gewandeld met andere Leo's, naar de dierentuin geweest, een super gave vakantie in de bergen gehad met veel zwemmogelijkheden en natuurlijk alle andere wandelingen die Ivar en ik samen met de baasjes hebben gemaakt. Tijdens al deze leuke dingen zijn er weer een hoop foto's gemaakt, maar ik ga me beperken tot de wandeling met het F-nest en co en de wandeling in de eerste sneeuw van dit jaar.
Als eerste de Gardian Angel wandeling (oftewel F-nest en co)
http://youtu.be/dd6-a5Kalx8
Dit was echt een super wandeling met 15 Leonbergers op de Loonse en Drunnense duinen. Wat een feest was dat.
Vervolgens dan de eerste sneeuw
http://youtu.be/B6OsgKcejdw
Dit was de eerste sneeuw die deze winter is gevallen. We hebben toen heerlijk een dag op de Ginkelse heide doorgebracht. 1 groot feest en voor Ivar de eerste keer dat hij in heerlijke hoge krakende sneeuw heeft gelopen. Dat er nog maar heel veel mag vallen de komende 2 maanden.
Baasjes hadden mij afgelopen maand druppels gegeven die mij wat rustiger moesten maken met het vuurwerk wat in december steeds vaker hoorbaar is. Vorig jaar was het 1 groot drama met mij en dat wilden de baasjes dit jaar proberen te voorkomen. Tevens hadden ze met de dierenarts afgesproken dat we de 29e zouden beginnen met tabletjes. Eerst 2x dgs en de laatste dag van het jaar 4x dgs. Nou december zijn we vrij goed doorgekomen al zeg ik het zelf. Tot de kerst had ik buiten nergens last van. Vanaf de 29e ben ik aan de pillen gegaan. Man wat wordt je daar waus van. Ik zag de eerste paar uur na inname de wereld toch wel door een andere bril hoor. Ik vond andere honden ineens niet meer zo lief, vond klotsend water of plastic tasjes heel erg boeiend en absoluut een inspectie waard en ik kreeg er HONGER van!! Ik heb echt mijn best gedaan om alles te jatten (heb zelfs geprobeerd om op het aanrecht te klimmen), maar ik kreeg steeds weer op mijn kop van de baasjes. Echt alles rook zo lekker. Verder hebben de baasjes Ivar en mij vanaf de 30e bij elk rondje even meegenomen in de auto naar een stukje niemandsland op 2 min rijden van ons huis. Daar durfde ik tenminste te plassen en te poepen, want ja zeg nou zelf dat moet je toch ook bijhouden. Nou gister ben ik ook best aardig doorgekomen. Baasjes vonden mij erg onrustig tussen ong 20 en 23 uur. Ik liep rond, hijgend en piepend. Ik was al met de baas naar buiten geweest aan het begin van mijn onrust, maar dat bracht geen verbetering. Om 23 uur kreeg ik de laatste dosis en die sloeg in als een bom. Mijn poten deden een beetje vreemd en mijn hoofd was een beetje raar. Om 24 uur heeft het vrouwtje ons een gevulde Kong gegeven en daar ben ik heerlijk rustig op gaan liggen sabbelen en kauwen, terwijl de baasjes vuurwerk keken uit het raam van de andere kamer (ik ben op een gegeven moment ook heel even een klein blikje gaan werpen en het was wel mooi, alleen zo jammer van die herrie erbij).
En Ivar........Ivar heeft nergens last van. Die vind het allemaal prima de uitslover!!
donderdag 22 november 2012
Lekker rauzen in het bos
Gistermorgen werden we alweer bijtijds in de auto gedaan. We gingen naar Apeldoorn, alwaar de baasjes gistermiddag een begrafenis hadden. Daarvoor zouden we nog lekker gaan lopen (wij moest nl in de auto blijven als de begrafenis was). Nou lekker was het. Zowel wij als de baasjes vonden het erg jammer dat er niet meer tijd was.
\
Kijk hieronder maar (klik op de link):
http://youtu.be/U98IhfCyYJg
\
Kijk hieronder maar (klik op de link):
http://youtu.be/U98IhfCyYJg
zondag 4 november 2012
Dogshow Bleiswijk
Vanmorgen was het weer vroeg dag. Ivar en ik werden al om 8 uur in de auto gezet. We gingen naar Bleiswijk waar de dogshow plaats vond. Ivar ging weer een show lopen.
Daar aangekomen was het weer een feest van herkenning. Chantal en Ria waren er met Dalton en Bolke (Ivar was gelijk weer helemaal verliefd op Bolke, zijn grote liefde en stond maar te blaffen en te miepen naar d'r) en Mirella, Rini en Anita waren er weer met Tiara. Een gezellig groepje dus.
Rond 11 uur was Ivar aan de beurt. Hij werd uitmuntend 1 met een super rapport en mocht later nog de ring in voor beste reu. Tevens had hij zijn eerste jeugd CAC binnen. Super dus!!
Zeer mooie jonge hond. Excellent hoofd en oor aanzet. Solide botwerk met goede borstdiepte. Goede toplijn en achterhand. Loopt erg mooi. Komt overeen volgens het ras. 1 uitmuntend res. CAC
(Quality Young dog. Excellent head and earset. Solid bone with the depht of chest. Well builded in topline and rearquarters. Moves really well. Covers the grome. 1 excellent res. CAC)
Daar aangekomen was het weer een feest van herkenning. Chantal en Ria waren er met Dalton en Bolke (Ivar was gelijk weer helemaal verliefd op Bolke, zijn grote liefde en stond maar te blaffen en te miepen naar d'r) en Mirella, Rini en Anita waren er weer met Tiara. Een gezellig groepje dus.
Rond 11 uur was Ivar aan de beurt. Hij werd uitmuntend 1 met een super rapport en mocht later nog de ring in voor beste reu. Tevens had hij zijn eerste jeugd CAC binnen. Super dus!!
Zeer mooie jonge hond. Excellent hoofd en oor aanzet. Solide botwerk met goede borstdiepte. Goede toplijn en achterhand. Loopt erg mooi. Komt overeen volgens het ras. 1 uitmuntend res. CAC
(Quality Young dog. Excellent head and earset. Solid bone with the depht of chest. Well builded in topline and rearquarters. Moves really well. Covers the grome. 1 excellent res. CAC)
Helaas vergat het vrouwtje hier bij het bordje 1 te gaan staan, dus daar is geen foto van.
Hierna was Dalton aan de beurt. Ook hij ging lekker, alleen zag de keurmeester dat hij af en toe wat mankte met een voorpootje. Hierdoor kon hij geen uitmuntend krijgen (ook al vond de keurmeester hem erg mooi). Hij werd 4e met een zeer goed. Voor ons blijft Dalton gewoon uitmuntend
Toen moest Ivar met nog 3 andere reuen weer de ring in. Hij werd 2e beste reu en behaalde hiermee zijn 1e res CAC. Wij zijn super trots op ons ukkie :-).
Vervolgens mochten achtereenvolgens kleine Tiara en daarna Bolke de ring in. Ook zij deden het goed, al vond Bolke het overal gezelliger dan in de ring waar zei stond en had dus niet veel zin om lekker mee te lopen met Chantal, maarja wat wil je als er zo'n stuk langs de kant zit :-) .
Tiara
Bolke
Kortom het was een gezellig dagje met mooie rapporten voor iedereen en een mooie plaatsing voor mijn grote vriend!
Fedor
donderdag 4 oktober 2012
Jarig!!!!
Vandaag (4 oktober) zijn ik en al mijn broertjes en zusjes alweer 3 jaar
Ook mijn broer Pauchan zou vandaag 3 zijn geworden. Voor hem branden we een kaarsje! Hij wordt nog steeds vreselijk gemist!!!!!
Fedor
Ook mijn broer Pauchan zou vandaag 3 zijn geworden. Voor hem branden we een kaarsje! Hij wordt nog steeds vreselijk gemist!!!!!
Fedor
woensdag 3 oktober 2012
Van alles en nog wat en vakantie
Zo, het is alweer een tijdje geleden dat ik hier weer wat geschreven heb. Er is een boel gebeurd in die tussentijd. We zijn in juli 2x wezen lopen met de stuiterballen. 1x zijn ook kleine Bieke en Amber (zusjes van Ivar) meegeweest. We zijn beiden keren naar Dordecht gegaan en er is daar echt een hoop gestuiterd.
Foto's 1e wandeling :
Foto's 2e wandeling met groet Bieke, kleine Bieke en Amber erbij:
Foto's 1e wandeling :
Foto's 2e wandeling met groet Bieke, kleine Bieke en Amber erbij:
Verder is onze grote vriend Macho nog 3 weken komen logeren. Dit was natuurlijk weer 1 groot feest en we hebben de baasjes regelmatig gek gemaakt met z'n drietjes. Ivar was helemaal grote maatjes met hem, dus soms voelde ik me nog wel een beetje buitengesloten
10 augustus was ook weer een grote dag. Toen werd mijn grote vriend Ivar alweer een jaar. Onvoorstelbaar hoe hard dat toch gaat. Hij is ondertussen toch wel aardig aan mij gewaagd. Hij moet ook steeds wat vaker even op zijn plaats gezet worden, want hij kan erg vrijpostig zijn en ik ben natuurlijk toch de baas :-)
15 augustus werden wij weer vroeg in de auto gezet. Het was bloedheet die dag en de baasjes zeiden dat we weer lekker gingen zwemmen. Dat is natuurlijk 1 groot feest als ze dat zeggen. We gingen naar het Brielse meer. Daar aangekomen waren er nog 4 van die hele grote zwarte honden. Newfoundlanders noemen ze die geloof ik. Wat bleek, wij mochten een dagje meetrainen met de Newfoundlander watersport training. Ik liet natuurlijk daar gelijk zien wat ik allemaal bij de Leonbergse Reddingshonden had geleerd en ik sprong zelfs zonder problemen uit de boot (die is minder eng), maar ook Ivar mocht het gaan proberen. Die vond al die vreemde mensen die wat van hem wilden maar een beetje eng, maar toen hij samen met de baasjes mocht trainen was het geen probleem. Toen deed hij het ook best wel goed voor een eerste keer.
En toen 24 augustus. De baasjes waren al de hele dag druk bezig met allemaal spullen pakken. Gyzzmo en Solo gingen ineens weg en kwamen niet terug en de konijnen waren ook al een paar dagen weg. Ik voelde al behoorlijk wat nattigheid, want ik ken dat ritueel al een beetje. De auto werd helemaal volgeladen met spullen, er ging een raar ding op het dak (dakkoffer noemen ze dat geloof ik) van de auto en die werd ook helemaal vol geladen. Wat bleek 's nachts om 1 uur.........we gingen op vakantie naar Frankrijk. Ik vind autorijden helemaal niet erg en vakantie is best leuk, maar die hele lange reis is eigenlijk niets voor mij. Ivar lag de hele weg te slapen naast me en werd wakker als we een stop maakten, maar ik heb maar de hele weg een beetje zitten kijken waar we nou toch allemaal waren. Erg vermoeiend is dat hoor, dat wel. Aangekomen in Frankrijk was er natuurlijk niets meer aan de hand. Baasjes waren onderweg nog even gestopt bij een meer zodat wij ff konden zwemmen en vrij snel daarna kwamen we op de camping aan. Feest natuurlijk, want dat ken ik dan weer wel. Gezellig dicht bij de baasjes slapen en elke dag samen met de baasjes dingen doen. We zaten vlak bij het grootste stuwmeer van Frankrijk, dus we hebben erg veel gezwommen in de vakantie. Verder zaten we bij hoge bergen, die dus ook beklommen moetsen worden. 2x was die wandeling wel erg zwaar (zwaarder dan verwacht) en dan bleven Ivar en ik met het vrouwtje wachten en ging het baasjes alleen verder met camera. Mooie foto's zijn dat geworden en jammer dat wij dat niet konden zien. Ook hebben we nog een nieuw vriendje opgedoken. Prins, een kruising bordercollie/golden retriever. Een beetje druk was ie wel, maar je kon er wel prima mee spelen. Wij vonden de baasjes van Prins ook wel erg lief. Die knuffelden ons elke dag en gaven ons ook regelmatig wat lekkers. Kortom het is 1 groot feest geweest die 3 weken en toen kwam helaas waar het moment waarop de tent ineens verdween en we weer naar huis moesten. Geen lekker weer meer en geen water waar we samen met de baasjes kunnen zwemmen. Ook moesten de baasjes weer werken, dus nu hebben we weer vaak maar 1 van de baasjes om ons heen. Baasjes hebben wel veel foto's gemaakt. Dus als je even tijd hebt, zou ik onderstaande presentatie iedergeval even bekijken. (op link onder de foto klikken)
En morgen...........Morgen ben ik alweer 3 jaartjes oud!!!!!!!
zondag 1 juli 2012
Waterwerk, Limburg en Ivars 1e beker
Zaterdag 10 juni Werden Ivar en ik al heel vroeg in de auto gezet. Geen idee waar we heengingen. Na ruim een uur rijden stopten we bij het Veluwe meer. Samen met ons waren er nog 13 leonbergers en wat bleek......ik ging samen met het vrouwtje waterwerk doen. Dat hield in dat ik moest apporteren in het water, ieman die op een surfplank in het water lag naar de kant moest trekken en ik moest van een boot afspringen om het vrouwtje te redden die in het water lag. Vrouwtje had nooit verwacht dat ik zou apporteren en mensen naar de kant zou trekken, maar he.........ik kan dat natuurlijk prima. Dat heb ik haar en de anderen ook even laten zien. Er werd zelfs aan mijn baasjes gevraagd of ze met mij hadden geoefend, omdat ik het zo goed deed. Das toch wel een compliment, dus ik ging bijna naast mijn berepoten lopen:-). Vrouwtje heeft ook wat foto's ervan, die hieronder te zien zijn.
De dag erna werden we alweer zo vroeg in de auto geladen. We gingen naar Limburg. Eerst gingen we verjaardagshoppen in Outlet Roermond (vrouwtje was jarig) en daarna gingen we naar CenterParcs Limburgse Peel. Daar hadden we een ander huis voor 4 nachten. Ik kon daar heerlijk op de bank zitten en naar buiten kijken. Blaffen naar iedereen die langs liep. Ik kon heerlijk samen met Ivar bij de baasjes op bed kruipen, hoewel dat best krap is met z'n viertjes en Ivar en ik hebben heerlijk door bossen en velden kunnen rennen en kunnen zwemmen en heldere vennetjes. Kortom het was een topweek en ook daar heeft het vrouwtje weer foto's van.
Verder moest Ivar woensdag 20 juni examen doen voor de cursus Gehoorzame Huishond. Vrouwtje verwachtte wel dat hij zou slagen, maar die uitslover werd samen met het vrouwtje zelfs beste van de groep. Hij kreeg een mooie beker (zijn eerste) en vrouwtje was heel trots op mijn grote vriend!!
Zondag 24 juni moest ik ook weer vroeg in de auto mee naar Harderwijk. We gingen weer waterwerk doen. Het waaide hard, goot van de regen en het was maar 12 gr. Niet echt lekker weer om gezellig samen met het vrouwtje te zwemmen eigenlijk. Ik had nergens last van met mijn dikke berevel, maar het vrouwtje was aan het eind toch lichtelijk onderkoelt. Die heeft in een dik trainingspak, met isolatiedeken om en de kachel op 22 gr in de auto gezeten terug naar huis. Baasje heeft toen nog 2 filmpjes gemaakt, Op de eerste red ik een duiker uit het water. Op de 2e moet ik van de boot springen om een vreemde uit het water te redden.
Nou dit waren mijn belevenissen wel van de afgelopen weken.
zaterdag 16 juni 2012
Vaarwel lief broertje!!!
Zie ook: http://stuiterbalenco.blogspot.nl/2012/06/vaarwel-lieve-dwaze-knuffelbeer.html
Er zit een traan in mijn oog,
Stiekem, niemand die hem ziet.
Geen traan van blijdschap,
Maar een traan van stil verdriet.
Die traan in mijn oog
Rolt inmiddels over mijn wang
Ik kan hem niet meer stoppen,
Hij gaat zijn eigen gang.
Er rolde een traan over mijn wang,
Hij kwam op de grond terecht,
Een traan van veel verdriet,
Die mij zoveel zegt.
Er rolde een traan,
Ik heb hem niet gestoord.
Omdat je met een traan
Soms meer zegt dan met een enkel woord.
Lieve Pauchan
Zo oneerlijk, zo onwerkelijk. Waarom jij? Jij die altijd vrolijk was, jij die altijd in was voor gekkigheid en ons, je broers, allemaal dingen leerden waar onze baasjes eigenlijk helemaal niet blij mee waren. Jij die nooit ergens bang voor was en het voortouw nam. Jij, die zo'n vechter was. Vlak voor je 2 werd, ging je rare bewegingen doen. Na een paar weken kwam de diagnose epilepsie. Wat schrokken we ervan met z'n allen. Maar je reageerde uiteindelijk goed op de medicijnen. Je stuiterde weer zoals een echte stuiterbal door het leven en deed de naam stuiterbal en co eer aan. 11 weken was je aanval vrij, je was weer je vrolijke gekke ik en een heerlijke knuffelbeer. 2 weken geleden heb ik je nog gezien op de clubmatch en hebben we nog even samen liggen bekvechten. Het ging zo goed met je.
Tot afgelopen donderdag. Je had weer aanvalletjes gehad. Ze waren klein en je was alert, maar ze waren er wel. Je vocht ertegen, wilde er niet aan toegeven. Je kreeg medicijnen om te slapen, maar ook daar vocht je tegen, waardoor er weer aanvallen kwamen. Gistermiddag kwam er een telefoontje. Je zou 's avonds inslapen. Het ging niet meer en jouw vrouwtje wilde je niet dat je een proefkonijn zou worden. Je hebt jouw vrouwtje nog een mooi teken gegeven toen ze thuiskwam, nadat jij er niet meer was.
Lief broertje. Zoveel plannen waren er nog. Samen lopen, samen speuren. Wij zouden iedereen laten zien dat wij stuiterballen dat allemaal heel goed konden. Nu ineens.........niets.........leegte........verdriet!! Waarom???? We gaan je allemaal zo vreselijk missen. Je lieve gekke eigenwijze kop, je streken. We gaan de lieve gekke knuffelbeer die je was nooit vergeten.
Het ga je goed!!
Er zit een traan in mijn oog,
Stiekem, niemand die hem ziet.
Geen traan van blijdschap,
Maar een traan van stil verdriet.
Die traan in mijn oog
Rolt inmiddels over mijn wang
Ik kan hem niet meer stoppen,
Hij gaat zijn eigen gang.
Er rolde een traan over mijn wang,
Hij kwam op de grond terecht,
Een traan van veel verdriet,
Die mij zoveel zegt.
Er rolde een traan,
Ik heb hem niet gestoord.
Omdat je met een traan
Soms meer zegt dan met een enkel woord.
Lieve Pauchan
Zo oneerlijk, zo onwerkelijk. Waarom jij? Jij die altijd vrolijk was, jij die altijd in was voor gekkigheid en ons, je broers, allemaal dingen leerden waar onze baasjes eigenlijk helemaal niet blij mee waren. Jij die nooit ergens bang voor was en het voortouw nam. Jij, die zo'n vechter was. Vlak voor je 2 werd, ging je rare bewegingen doen. Na een paar weken kwam de diagnose epilepsie. Wat schrokken we ervan met z'n allen. Maar je reageerde uiteindelijk goed op de medicijnen. Je stuiterde weer zoals een echte stuiterbal door het leven en deed de naam stuiterbal en co eer aan. 11 weken was je aanval vrij, je was weer je vrolijke gekke ik en een heerlijke knuffelbeer. 2 weken geleden heb ik je nog gezien op de clubmatch en hebben we nog even samen liggen bekvechten. Het ging zo goed met je.
Tot afgelopen donderdag. Je had weer aanvalletjes gehad. Ze waren klein en je was alert, maar ze waren er wel. Je vocht ertegen, wilde er niet aan toegeven. Je kreeg medicijnen om te slapen, maar ook daar vocht je tegen, waardoor er weer aanvallen kwamen. Gistermiddag kwam er een telefoontje. Je zou 's avonds inslapen. Het ging niet meer en jouw vrouwtje wilde je niet dat je een proefkonijn zou worden. Je hebt jouw vrouwtje nog een mooi teken gegeven toen ze thuiskwam, nadat jij er niet meer was.
Lief broertje. Zoveel plannen waren er nog. Samen lopen, samen speuren. Wij zouden iedereen laten zien dat wij stuiterballen dat allemaal heel goed konden. Nu ineens.........niets.........leegte........verdriet!! Waarom???? We gaan je allemaal zo vreselijk missen. Je lieve gekke eigenwijze kop, je streken. We gaan de lieve gekke knuffelbeer die je was nooit vergeten.
Het ga je goed!!
maandag 4 juni 2012
Logeren en Clubmatch Arnhem
Vrijdag 25 mei werden we aan het begin van de middag in de auto gezet en gingen we naar Hoek. Ik en Ivar gingen logeren bij Thaigo, Toshi, Tafaya, Thaisu en Tiara, want de baasje sgingen meedoen met de roparun. We hebben het echt super gehad daar. Ik werd zelfs met de hand gevoerd, want ik deed net of ik niet wilde eten. Ivar was wat voorzichtig met Thaigo, Tafaya en Thaisu, want die lieten hem duidelijk merken dat hij bij hun thuis niets te vertellen had. Dat was even wennen voor hem, want bij mij heeft ie altijd het hoogste woord.
Baasjes hebben een heel warm, vermoeiend maar gezellig weekend gehad. Het was een roparun die snel ging, die zo warm was dat er medisch geholpen moest worden en door de warmte toch wel extra vermoeiend was. Maar.......ze hebben ook dit jaar de Coolsingel in rotterdam weer gehaald. De dinsdag nadat ze thuis waren gekomen zijn ze ons weer op komen halen. Ikwas super blij. Ivar ook wel, maar die mist nu Tiara wel een beetje. Daar kon ie zo leuk mee spelen.
Gister (3 juni) werden Ivar en ik al heel vroeg in de auto gedaan. Kwart over 7 dat is toch geen tijd voor een leo, zeg nou zelf. We gingen naar Arnhem. Daar was de clubmatch van de LHCN, dus we hebben weer heeeeeel veeeeeel soortgenoten gezien. Maar wat was het nat daar. We hebben bijna de hele dag alleen maar regen gezien. Gelukkig hadden de baasjes en Chantal samen 3 partytenten. Zo zaten we gelukkig toch nog droog. Ivar moest wel in de stromende regen met het vrouwtje lopen en ook het wachten tot alle andere honden waren geweest was zonder enige schuilmogelijkheden. Ze waren dus verzopen. Wat dan frustrerend is, is dat en de keurmeester af en toe niet echt oplettend was en dat je bijna 3 kwartier in de stromende regen staat te wachten, dan de ring weer in wordt geroepen en er dan gelijk weer uit mag, omdat je niet bij de laatste 4 zit.
We waren met een grote groep. Dalton en Pauchen waren er met Chantal, Thaigo, Toshi en Tiara waren met Mrella en Rini. Bieke was er met Jolanda en Orlando en wij dan. Ik ging mee voor de support en Ivar moest meedoen in de jeugd klasse. Wat een ukkie was hij nog zeg in die ring. Echt nog een puppie. Hij is dit keer geen 1, 2, 3, of 4 geworden maar hij had wel een super rapport en een ZG
Rapport van Ivar:
9 maanden oude reu met leeuwengele vacht
compleet schaargebit en bruine ogen
korrekte hoekingen
goede verhoudingen
goede botten, moeten zich alleen nog ontwikkelen
beweging past bij zijn leeftijd
ZG
Bieke met Orlando
Kleine Thiara die beste pup teef en beste teef werd
luieren (Dalton, Pauchan, Ivar en Fedor)
en luieren (Pauchan, Ivar en Fedor)
schuilen voor de regen
al dat wachten is slaapverwekkend :-)
Vrouwtje heeft ook nog een korte impressie van de dag gemaakt:
maandag 7 mei 2012
Horror nacht en een leuke wandeling
Van zaterdag op zondagnacht heb ik mijn baasjes flink de stuipen op het lijf gejaagd. Om half 1 gingen we nog even voor het laatste rondje. Niets aan de hand, dus thuis gekomen was het tijd om te gaan slapen. Na een kwartiertje hoorde het vrouwtje een raar geluid van beneden komen en dacht eigenlijk dat ik met mijn grote vriend Ivar wat aan het slopen was. Toen ze beneden kwam zag ze nog net hoe Ivar het laatste beetje braaksel aan het oppeuzelen was. Vloer verder schoongemaakt en weer naar boven om te slapen. Ze vond alleen dat ik wel wat raar aan het hijgen was en ze hoorde steeds smakken, dus kwam ze weer kijken. Ik lag een beetje voor mij uit te hijgen en toen ze me bij zich riep liep ik ineens heel raar. Ik had hele rare stijve zwabber poten, kon er nauwelijks op staan en ook stond ik vreselijk te trillen. Als ik wilde gaan zitten viel ik gewoon om. Vrouwtje heeft toen het baasje zijn bed uitgetrokken, want het ging niet goed met mij. Toen hij beneden kwam ben ik weer fors gaan braken terwijl uik nauwelijks op mijn poten kon staan. Toen baasje het op aan het ruimen was, kwam hij een stukje van mij scaliborband tegen (de sluiting). Toen werd duidelijk dat ik die had opgegeten. Vraag me niet waarom ik dat gedaan had, ik weet alleen dat die niet goed viel. Vrouwtje is toen de dierenarts gaan bellen en daar moest ik direct heen komen. Met heel veel moeite en met behulp van de baasjes ben ik de wagen ingekomen en daar gingen we dan. Bij de dierenarts was ze al aan het opzoeken wat het effect kon zijn en wat bleek.........ik zou er niet aan dood gaan, maar alle verschijnselen die ik had waren ook de symptomen die hoorde bij het innemen van de scalibor. Ik kon daar wel 48 uur last van hebben. Ik heb toen een prikje voor de misselijkheid gehad en baasjes hadden valium meegekregen voor als de neurologische verschijnselen te erg werden. Dat was dus weer een boel geld. Op naar huis vervolgens. Daar is het baasje bij mij en Ivar blijven slapen op een luchtbed om mij in de gaten te houden. Vrouwtje sliep boven, want die moest er weer vroeg uit voor de wandeling die we zondag zouden doen en waar ik ook mee naar toe zou gaan. "s Ochtends om 8 uur kwam het vrouwtje beneden en toen ik opstond om haar te begroeten liep ik weer normaal en stond nauwelijks te trillen. Vrouwtje is toen gaan overleggen met Chantal wat verstandig was en.........ik mocht mee met de wandeling!!
De wandeling was helemaal super. 4 broers en 1 zusje waren er. Mijn mama was er en Ivar met zijn papa en mama. 1 groot feest dus. Heerlijk met elkaar rennen, andere honden opjagen, pootje baden........kortom wat willen wij als Leo's nou nog meer? Halverwege de wandeling ben ik nog wel een keer gaan braken en toen lag de hele scaliborband eruit. Daar waren we dus ook weer vanaf. Vervolgens kon ik weer gewoon verder spelen en ik heb me helemaal uitgeleefd na zo'n raar nachtje. Ik heb van de baasjes de nodige extra knuffels gekregen en ze zeiden dat ik ze niet meer zo moest laten schrikken. Vrouwtje heeft ook nog een impressie van de wandeling met mijn broers gemaakt!! Klik maar op de link onder de foto
http://youtu.be/Fh1qqc_9No8
Op naar de volgende wandeling!!
De wandeling was helemaal super. 4 broers en 1 zusje waren er. Mijn mama was er en Ivar met zijn papa en mama. 1 groot feest dus. Heerlijk met elkaar rennen, andere honden opjagen, pootje baden........kortom wat willen wij als Leo's nou nog meer? Halverwege de wandeling ben ik nog wel een keer gaan braken en toen lag de hele scaliborband eruit. Daar waren we dus ook weer vanaf. Vervolgens kon ik weer gewoon verder spelen en ik heb me helemaal uitgeleefd na zo'n raar nachtje. Ik heb van de baasjes de nodige extra knuffels gekregen en ze zeiden dat ik ze niet meer zo moest laten schrikken. Vrouwtje heeft ook nog een impressie van de wandeling met mijn broers gemaakt!! Klik maar op de link onder de foto
http://youtu.be/Fh1qqc_9No8
Op naar de volgende wandeling!!
zaterdag 21 april 2012
Dogshow Goes
Vandaag was het weer erg vroeg dag. We gingen weer een keertje naar een show met Ivar. Om kwart voor 8 zaten we al in de auto naar Goes. Daar aangekomen was mijn grote broer Pauchan daar al, evenals Ivars broertje Bram. Toen begon het wachten. Tijdens het wachten heb ik natuurlijk lekker met mijn broer liggen "bekvechten", met Ivar liggen spelen, de nodige sanitaire stops gemaakt en de baasjes hebben ons nog een nieuwe riem en halsband gegeven. Alles van leer, dus wij kunnen weer tiptop over straat.
Na lang wachten was Ivar om ongeveer kwart voor 1 aan de beurt. Wat een kanjer is dat zeg. Hij werd 1e bij de puppy reutjes. Vervolgens moest hij tegen de beste puppyteef en ook dat won hij. Dat hield in dat we weer een uurtje moesten wachten, want hij werd verwacht in de erering om te bepalen wie de beste pup van de dag zou worden (en dat was een hele grote groep). Ik was ervan overtuigd dat Ivar dat zou worden, want zeg nou zelf........wie valt er niet voor dat bekkie, maar nee hij won deze niet. Wel zat hij uiteindelijk bij de selectie van de laatste 6 beste pups. Ik ben beretrots op mijn kleine grote vriend!!
Na lang wachten was Ivar om ongeveer kwart voor 1 aan de beurt. Wat een kanjer is dat zeg. Hij werd 1e bij de puppy reutjes. Vervolgens moest hij tegen de beste puppyteef en ook dat won hij. Dat hield in dat we weer een uurtje moesten wachten, want hij werd verwacht in de erering om te bepalen wie de beste pup van de dag zou worden (en dat was een hele grote groep). Ik was ervan overtuigd dat Ivar dat zou worden, want zeg nou zelf........wie valt er niet voor dat bekkie, maar nee hij won deze niet. Wel zat hij uiteindelijk bij de selectie van de laatste 6 beste pups. Ik ben beretrots op mijn kleine grote vriend!!
Rapport
8 mnd mooi krachtige reu met goed balans in hoofd en lichaam
Hoofd met mooie verhouding voorsnuit stop schedel
Goede ooraanzet en dracht, amandelvormig oog, goede gebitselementen
Voor en achter goed gehoekt, mooie vacht en goede staarthouding
Gangwerk gaat gemakkelijk met goede paslengte
Toont mooi puppygedrag
1e VB en beste pup
vrijdag 13 april 2012
Ivars zusje Bieke
We zijn weer een paar weekjes verder en die kleine hier groeit als een gek. Nog even en hij is net zo hoog als ik. We schelen ook nog maar 25 kg :-). Ik vind hem wel nog steeds erg lief hoor en we maken genoeg mee met z.n tweetjes.
Afgelopen weekend bv. Toen kwam Ivars zusje gezellig bij ons lopen in het losloop gebied. Wordt ook al een mooie dame en we hebben een hoop lol gehad. Ook kwam mijn grote liefde Kyra langs. Kijk maar een hieronder hoe mooi wij samen op de foto staan.
2e paasdag kwam Macho een dagje logeren. Dat was wel weer even wennen. Het blijft een drukte makertje die graag bij mijn baasjes zit. Ik heb hem dus wel even laten weten dat ik de baas ben in dit huis. Ik heb niet gebeten ofzo hoor en ook niet gegromd, maar ben wel over hem heen gaan staan. Hij moest ff zijn plaats weten. Ivar vind hem wel wat druk. Die houdt zich een beetje afzijdig van Macho. Verder was het wel weer gezellig om mijn vriendje langer dan een uur te zien. Baasjes hadden het erover dat hij nog een keer een paar dagen komt en als dat goed gaat komt hij van de zomer 3 weken. Best zwaar voor de baasjes, maar leuk voor ons.
Afgelopen weekend bv. Toen kwam Ivars zusje gezellig bij ons lopen in het losloop gebied. Wordt ook al een mooie dame en we hebben een hoop lol gehad. Ook kwam mijn grote liefde Kyra langs. Kijk maar een hieronder hoe mooi wij samen op de foto staan.
2e paasdag kwam Macho een dagje logeren. Dat was wel weer even wennen. Het blijft een drukte makertje die graag bij mijn baasjes zit. Ik heb hem dus wel even laten weten dat ik de baas ben in dit huis. Ik heb niet gebeten ofzo hoor en ook niet gegromd, maar ben wel over hem heen gaan staan. Hij moest ff zijn plaats weten. Ivar vind hem wel wat druk. Die houdt zich een beetje afzijdig van Macho. Verder was het wel weer gezellig om mijn vriendje langer dan een uur te zien. Baasjes hadden het erover dat hij nog een keer een paar dagen komt en als dat goed gaat komt hij van de zomer 3 weken. Best zwaar voor de baasjes, maar leuk voor ons.
zaterdag 17 maart 2012
Alweer ruim een maand verder
Zo we zijn weer een maandje verder sinds het laatste schrijven. Ivar is ondertussen alweer 7 maanden, gaat wel erg snel. A.s. woensdag gaat hij weer beginnen met school. Eens kijken of dat net zo goed gaat als de vorige cursus. Verder de afgelopen weken een boel gelopen. Lekker naar de loonse en drunense duinen geweest, wat heerlijk was met het zonnetje. Gewoon de dagelijkse wandelingen, die erg leuk zijn. We zijn op bezoek geweet bij Thaygo, Toshi, Tafaya, Thaisu. Ivar was daar wel even onder de indruk van al die grote Leo's bij elkaar. Ook hebben we er in het losloopgebied naast Kyra weer een nieuw Leo vriendje. Boris heet hij en is nu 11 maanden uit. Lekker lomp en onbehouwen :-).
Verder is Ivar best nog wel wat ziek geweest van de Giardia. Heeft 2 kuren nodig gehad en maandag as horen we of hij nu helemaal giardia vrij is (hebben weer ontlasting moeten verzamelen van 3 dagen). Daarnaast had hij afgelopen week een oorontsteking. Kortom lekker in de lappenmand
Verder zijn we afgelopen donderdag met de baasjes en de ouders van het vrouwtje naar Dierenpark Amersfoort geweest. Dat was wel weer erg leuk, hoewel ik de grote beesten toch wel eng blijf vinden. De tijgers zaten ergens waar we niet bij konden omdat hun verblijf werd gerenoveerd. Daar had ik dus geen last van, maar nu vond de leeuw mij weer erg interessant. Brrrr enge blik hebben die beesten toch. Ivar is wel stoer. Stond flink te grommen tegen een beer. Heeft een aap de stuipen op het lijf gejaagd (nadat deze mij eerst de stuipen op het lijf had gejaagd) en verder heeft hij ook veel dieren gemist. Hij is wat minder nieuwsgierig dan ik, dus klimt niet over elk muurtje heen om te kijken wat er achter zit. Vrouwtje heeft weer heel veel foto's gemaakt. Die zijn te zien op https://picasaweb.google.com/100403296761283393492/DierenparkAmersfoort150312?authuser=0&authkey=Gv1sRgCIO0it_xxde-Hg&feat=directlink
Abonneren op:
Posts (Atom)












.jpg)