Zielig en geslaagd

Gisterochtend ging ik al vroeg met de baas op stap. Altijd leuk, dacht ik. Ik had geen idee waar we heen gingen, maar bij de dierenarts mocht ik weer uit de auto. Geen probleem dacht ik nog, want bij de dierenarts is het eigenlijk altijd wel gezellig. Ik krijg daar altijd heel veel knuffels en snoepjes.
Dit keer was het helemaal niet leuk!! Ik mocht naar binnen en nadat ik even heerlijk was aangehaald, werd ik door 2 mensen vast gehouden. Baasjes was erbij, dus ik had er wel een beetje vertrouwen in, maar ik vond dit niet zo geslaagd. Wordt er in eens een apparaat wat een raar geluid maakt op mijn poot gezet en gaat er zomaar een klein stukje van mijn mooie vachtje weg. Ik tegenstribbelen, want wie wil nou dat zijn mooie vachtje verpest wordt? Vervolgens doen ze er iets kouds, nats en stinkends op (bleek alcohol te zijn om te ontsmetten) en wordt er een naald in mijn mooie pootje gedaan. Die vond ik overigens dan weer niet zo erg, want daar voel je niet zo heel veel van. Door die naald werd een goedje gespoten en ik werd me daar toch slaperig joh! Ik kon niet op mijn poten blijven staan en baasje zei ook dat ik maar lekker moest gaan slapen. Dat heb ik toen maar gedaan.
Toen ik wakker werd zat er een verbandje om mijn pootje, maar geen naald meer. Wel zat er allemaal bloed op mijn poten en mijn bek voelde raar. Ik voelde me trouwens helemaal raar. De wereld bewoog, zo vreemd! Baasjes vertelde me dat nu dat rare bobbeltje op mijn lip weg was en dat er 3 draadjes door mijn lip zaten. Ik heb gelijk maar even getest of ik nog wel mijn bek op kon doen, want stel je voor dat ze mijn bek dichtgenaaid hebben. Nou toen mocht ik weer naar huis. De dierenarts zou het bobbeltje voor onderzoek opsturen, maar denkt dat het door een virusje in een wondje is veroorzaakt. Die rotkatten ook
Thuis heb ik me lange tijd heel raar gevoeld. Mijn poten zwabberden onder me, zo raar. Bij poot optillen viel ik weer om, terwijl ik dat toch redelijk onder de knie heb. Ik voelde me heel zielig en heb me ook zo gedragen. Baasjes waren erg lief en gaven me veel aandacht. Ik heb vooral geslapen.
's Avonds moest ik in Dordrecht mijn Puppy II examen doen. Baasjes vroegen zich af of dat wel door moest gaan, maar hé ik heb niet voor niets zo mijn best gedaan de afgelopen weken. Dus op naar het examen. Pijn in mijn bek had ik niet en ik voelde me al stukken beter. Nou het ging prima. Ik heb het heerlijk op z'n Leo's gedaan. En........IK BEN GESLAAGD!!!! Ik had wel puntenaftrek, omdat ik naar 1 van de andere cursisten sprong bij het door elkaar lopen. Maarja hij blafte naar me en we liggen elkaar niet zo heel erg. Vond dus dat ik even moest laten zien wie er groter is. Hij lokte dat uit. Helaas kreeg ik dus die punten aftrek, maar dat maakt niet uit, ik heb mijn diploma!!!!

Bobbeltje weghalen

Fedor moet morgenochtend om 8:45 bij de dierenarts zijn om een bobbeltje op zijn lip weg te laten halen. Vlak voor onze vakantie begon het als een klein puntje, maar het is de afgelopen 4 a 5 weken fors gegroeid. Dierenarts denkt dat het iets van een wrat is, maar weet het niet zeker. Ze wilde het graag weghebben. Ziet er daarna weer knap uit :-)

Weer terug in Nederland :-(

Helaas helaas, we zijn weer terug in Nederland. Vanmorgen vroeg zijn we thuisgekomen na 3 weken genieten in de Drôme (tussen Valence, Montélimar en Die zaten we).
We hebben superweer gehad daar. De eerste week iets te warm, zeker voor mij, maar we zaten vlak naast de rivier la Drôme, dus het was elke dag heerlijk zwemmen (zelfs 's nachts om 4 uur lieten de baasjes mij zwemmen omdat ze helemaal gek werden van mijn gedraai en gehijg in de tent), de 2e week was het wat koeler, dus zijn we ook wat meer uitstapjes gaan maken en in de 3e week hebben we 2 keer 's nachts onweer gehad. De 2e nacht was echt eng. Heel hard en in die bergen klinkt het nog harder. Ik heb eerst anderhalf uur alleen maar rondjes gelopen door de tent en ben uiteindelijk hevig trillend tussen de baasjes ingekropen en heb daar zeker wel een uur liggen trillen. Toen werd het gelukkig wat minder.
Maar ik heb zoveel gezien. Bergen, meren, rivieren, steden en terrasjes. De baasjes hadden steeds voor mij een wandeling uitgekozen die niet te steil was en meestal liep er ook wel weer een riviertje bij waar ik dan lekker in kon rondspetteren. Autorijden is wat minder leuk in de bergen, maar ook daar ben ik aan gaan wennen. Alleen de heen en de terugreis vond ik helemaal niets. Baasjes waren speciaal voor mij 's nachts gaan rijden, omdat het dan niet zo warm is. Ik heb zowel de heen als de terugreis niet geslapen en voornamelijk rechtop gezeten en zitten hijgen. Baasjes begrepen er helemaal niets van.

Maar ik vond het wel gezellig hoor afgelopen 3 weken. 24 uur per dag de baasjes om me heen en ik kon ze 's ochtends gezellig wakker maken met mijn neus, tong en poot. Ze waren geloof ik alleen niet zo blij met het tijdstip van wakker worden hahaha. Thuis ben ik voor 10 uur 's ochtends niet vooruit te branden, maar nu kwam ik bijna elke dag tussen 7 en 8 de baasjes wakker maken. Zij vonden dat veel te vroeg, maar ik wilde dan toch echt spelen en lopen en plassen etc. Als ze er niet uitkwamen ging ik gewoon bovenop ze liggen. Denk dat ik dat wel een beetje ga missen.

De fransen vonden mij ook heel leuk. Baasjes konden nergens met mij rondlopen of zitten, zonder dat er mensen naar ons toe kwamen. Kinderen wilde mij aaien en knuffelen en de volwassenen wilden graag weten of ik een Leonberger was en zeiden allemaal dat ze me zo mooi vonden. Ze wilden niet geloven dat ik pas 11 maanden ben. Op de camping was er een klusjesman die vroeger zelf ook een Leonberger heeft gehad. Die kwam bijna elke dag even met mij spelen en knuffelen. Ik heb ook 2 tekeningen van kinderen gekregen.

Franse honden zijn niet leuk en die heb ik meestal grommend begroet. Terriers zijn ook niet leuk als het reuen zijn. Zeker niet als ze loskomen uit hun riem en mij aan gaan vallen. Gelukkig reageerde mijn baasje snel. Zijn baasjes stonden er namelijk maar een beetje bij, want die waren ook bang voor hem.
Ik heb ook een heel leuk vriendinnetje gehad. Faya. Zij was een oud-duitse herder en stond tegenover ons. Kon ik leuk mee spelen (al vond ze me wat groot en druk) en ze rook zo vreselijk lekker! Verder heb ik de laatste week nog een Airedale teefje als vriendinnetje gehad. Daar kon ik ook zo lekker mee ravotten.

Volgens de baasjes ben ik aan het veranderen. Ik ben wat stoerder aan het worden en laat me niet meer zo afbekken door andere honden en grom en blaf wat sneller terug. Ook heb ik mijn plekje op de camping goed beschermd. Als er iemand stil stond naast de plek of erop liep liet ik even flink van mij horen.

Kortom ik heb heerlijk genoten en de baasjes ondanks het nodige slaaptekort (door mij veroorzaakt) ook.

Foto's heeft het vrouwtje in een webalbum geplaatst en die staan op: http://picasaweb.google.nl/sologyzzmo/Zomervakantie201022081209# (wel even zelf invoeren want de link knop werkt niet helaas)

Poot van Fedor!

Verdrietige baasjes (in memorium Rafi)

Mijn baasjes zijn erg verdrietig en ik eigenlijk ook wel. Rafi, 1 van de konijnen die ik zo leuk vindt, was al sinds mei een beetje aan het kwakkelen. Vaak diarree en dan ook lusteloos en slecht eten. Hij had al een paar keer de dierenarts gezien, waar hij dan AB en een eetlustopwekker van kreeg. Thuis moest ie dan ook nog 2 dagen gedwangvoerd worden, maar dan ging het altijd wel weer. Hij werd wel wat zwakker, maar hij hupste dan weer lekker rond met Bugs en kwam af en toe even bij mij neuzen.
Vorige week zat hij weer helemaal onder de diarree, maar at gewoon goed. Wel vonden de baasjes hem mager, maar hij was vrolijk en kwam lekker kroelen. Normaal gedrag voor hem. Tot vandaag.
Vrouwtje vond hem maar stil in een hoek zitten en zag dat hij steeds bijna omviel als Bugs hem ging wassen. Ook bij optillen was het een slap konijntje. De dierenarts maar weer gebeld en ze mochten bijna direkt met hem langskomen. Daar bleek dat hij in een maand tijd 6 ons was afgevallen en nog maar 1,5 kg woog. Ook had hij een ondertemp van 35,2 (ipv 38,5). Zijn hartslag was te traag en ze gaf niet veel voor hem. Er is nog bloed geprikt vertelde vrouwtje later, maar de nieren en de bloedsuiker waren goed. Toch was hij wel heel erg ziek. Hij stribbelde nergens bij tegen en lag alleen maar met het koppie op de armen van het vrouwtje. Dierenarts vroeg toen aan het vrouwtje wat ze wilde. Alles uit de kast halen met een minimale kans op overleving of in laten slapen. Ze dacht namelijk toch aan kanker.Vrouwtje koos voor in laten slapen. De dierenarts vertelde dat Rafi dan eerst een spuitje kreeg om te slapen en dan een spuitje om het hartje te laten stoppen, maar Rafi was zo zwak dat hij al overleed toen alleen het slaapmedicijn werd ingespoten. Ik ben dus een vriendje kwijt nu :-(. Hij was pas 6 jaar oud.

Rafi, vriendje, ik heb je maar een paar maandjes mogen zien (en de baasjes niet veel langer, aangezien je pas in oktober bij Bugs bent komen wonen). Toch was je een leuk konijn met je rare hangoren, waarvan er 1 ook regelmatig overeind stond. Ik ga je missen!!!!!

Grote jongen :-)

Ik word nu een grote jongen. Sinds afgelopen maandag laat ik mijn baasjes versteld staan door af en toe mijn poot op te tillen. Oke ik sta nog niet zo stevig en val soms bijna om. Ook mikken op bomen lukt me nog niet en dan plas ik over mijn eigen poten, maar ik ben druk aan het oefenen. Nu hoef ik weer niet meer te luisteren, want nu wordt er gezegd dat ik ga puberen. Daar maak ik dus mooi gebruik van :-)

Naar het strand met het F-nest

Vanmorgen vroeg moesten Pebbles en ik al mee in de auto. Geen idee waar we heengingen, maar wat bleek........we gingen naar het strand!! Daar aangekomen bleken Bruno, Pauchan en Eska, Silver en Cartouche er ook te zijn!! Dat werd dus SPELEN!!

We begonnen even met een rondje rennen en spelen op het strand, waarna we bij een strandtent naar binnen zijn gegaan. Daar namen de baasjes koffie met Dudok appelgebak! Na even bij te zijn gekomen, gingen we alweer het strand op en hebben we achter meeuwen en andere honden aan kunnen rennen. Heerlijk de zee in kunnen gaan en lekker met elkaar kunnen spelen. Heerlijk om weer een paar van mijn familieleden terug te zien.

Iedereen ging fors aan de diarree. Ze hadden allemaal teveel zout water gedronken. Ik heb nog nergens last van op dit moment :-)

Na een tijdje te hebben gelopen hebben de baasjes bij dezelfde strandtent nog wat gedronken. Pauchan, Eska, Silver en Cartouche gingen daarna naar huis. Bruno, Pebbles en ik zijn met onze baasjes nog even naar de boulevard van Kijkduin gegaan. Daar hebben de baasjes pannekoeken gegeten. Wij hebben alleen maar een beetje op de grond gehangen.

Het was echt een super dagje (ook Pebbles vond het geweldig!)!! Nu liggen we uitgevloerd op de grond en dromen van het strand!!!








Helaas is de lens vettig geworden door al het zout, waardoor wij er wat wazig opstaan :-(

Logé

Mijn baasjes hebben het in hun hoofd gehaald om een logé in huis te halen.

Dit is ze:



Ze heet Pebbles en is 11 jaar oud en vind mij vééééél te druk. Ik snap er niets van. Het voordeel is wel dat ik nog veel knapper lijk dan ik al ben als ik naast haar loop :-D.

Het grootste nadeel is eigenlijk dat ze steeds mijn botten jat (of wil ik nu perse dat bot wat zij heeft gekregen........eehhhhmmmm????).



Ze snauwt me iedergeval behoorlijk af als ze me zat is, of als ik niet in de buurt van het bot mag komen.

Nog 2 weken..........waren ze maar voorbij.......zucht